أَخْبَرَنِي هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنَ الشُّحِّ وَالْجُبْنِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ .
Amr b. Meymün (radıyallahü anh)’dan rivâyete göre, şöyle demiştir: Muhammed’in ashabı bana Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in cimrilikten, korkaklıktan, kalbin fitnesinden ve kabir azabından Allah’a sığındığını anlattılar.