أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ يِسَافٍ، قَالَ سُئِلَتْ عَائِشَةُ مَا كَانَ أَكْثَرَ مَا كَانَ يَدْعُو بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَ أَكْثَرَ دُعَائِهِ أَنْ يَقُولَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ بَعْدُ " .
İbn Yesaf (radıyallahü anh)’tan rivâyete göre, şöyle demiştir: Âişe’ye (Rasûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem’in en çok yaptığı dua hangisiydi?) diye soruldu. O da: Çoğunlukla şu duayı yapardı, dedi: (Allah’ım! Yaptıklarımın şerrinden ve henüz yapmadıklarımın şerrinden Sana sığınırım.)