حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو حُذَيْفَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلاَةَ رَفَعَ يَدَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَقُولُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ . وَرَفَعَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ يَدَيْهِ إِلَى أُذُنَيْهِ .
Ebu'z-Zübeyr'den rivayet edildiğine göre Cabir bin Abdillah (r.a.), namaza başlarken ellerini kaldırırdı. Rükûa gittiği ve rükûdan başını kaldırdığı zaman da bunun mislini yapar ve: "Ben Resulullah'ı (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) böyle yaparken gördüm." derdi. İbrahim bin Tahman da ellerini kulaklarına kadar kaldırmıştır.