حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ وُلِدَ لِرَجُلٍ مِنَّا غُلاَمٌ فَسَمَّاهُ الْقَاسِمَ فَقَالَتِ الأَنْصَارُ لاَ نَكْنِيكَ أَبَا الْقَاسِمِ وَلاَ نُنْعِمُكَ عَيْنًا، فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وُلِدَ لِي غُلاَمٌ، فَسَمَّيْتُهُ الْقَاسِمَ فَقَالَتِ الأَنْصَارُ لاَ نَكْنِيكَ أَبَا الْقَاسِمِ وَلاَ نُنْعِمُكَ عَيْنًا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَحْسَنَتِ الأَنْصَارُ، سَمُّوا بِاسْمِي، وَلاَ تَكَنَّوْا بِكُنْيَتِي، فَإِنَّمَا أَنَا قَاسِمٌ ".
Ensar’dan Cabir İbn Abdullah’tan nakledildiğine göre o şöyle demiştir: “Bizden birinin bir oğlu oldu ve ona Kasım adını verdi. Ensar, ‘Sana Ebu’l-Kasım künyesini vermeyiz ve gözünü de aydın etmeyiz’ dediler. Bunun üzerine adam Nebi’ye gelerek, ‘Ey Allah’ın Resulü! Bir oğlum oldu ve ona Kasım adını verdim. Ensar ise “Sana Ebu’l-Kasım künyesini vermeyiz ve gözünü de aydın etmeyiz” dediler’ dedi. Nebi, ‘Ensar iyi yapmış. Benim adımı kullanın, fakat künyemi kullanmayın. Çünkü paylaştırıcı olan benim’ buyurdu.”