حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ أَبُو بَكْرٍ وَعِنْدِي جَارِيَتَانِ مِنْ جَوَارِي الأَنْصَارِ تُغَنِّيَانِ بِمَا تَقَاوَلَتْ بِهِ الأَنْصَارُ فِي يَوْمِ بُعَاثٍ . قَالَتْ وَلَيْسَتَا بِمُغَنِّيَتَيْنِ . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَبِمَزْمُورِ الشَّيْطَانِ فِي بَيْتِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَذَلِكَ فِي يَوْمِ عِيدِ الْفِطْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ لِكُلِّ قَوْمٍ عِيدًا وَهَذَا عِيدُنَا " .
Aişe (r.anha)'dan; Şöyle demiştir: Bir defa ensar kızlarından iki kızcağız, Buas savaşında ensarın birbirleri hakkında söyledikleri şiirleri nağme ile benim yanımda okurlarken (babam) Ebu Bekir (r.a.) odama girdi. Aişe (r.anha) demiştir ki: Bu iki kız şarkıcı değillerdi. Ebu Bekir (r.a.): «Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in evinde şeytan mezmuru mu?» dedi. Bu, fıtır bayramı gününde idi. Bunun üzerine Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): «Ya Eba Bekir! Şüphesiz her kavmin bir bayramı vardır. Bu da bizim bayramımızdır.» buyurdu.