حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ جَاءَ نَفَرٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا بَنِي تَمِيمٍ، أَبْشِرُوا ". قَالُوا بَشَّرْتَنَا فَأَعْطِنَا. فَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ، فَجَاءَهُ أَهْلُ الْيَمَنِ، فَقَالَ " يَا أَهْلَ الْيَمَنِ، اقْبَلُوا الْبُشْرَى إِذْ لَمْ يَقْبَلْهَا بَنُو تَمِيمٍ ". قَالُوا قَبِلْنَا. فَأَخَذَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُحَدِّثُ بَدْءَ الْخَلْقِ وَالْعَرْشِ، فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا عِمْرَانُ، رَاحِلَتُكَ تَفَلَّتَتْ، لَيْتَنِي لَمْ أَقُمْ.
İmran İbn Husayn’dan nakledildiğine göre şöyle demiştir: "Beni Temim’den bir grup Nebi’ye geldi. Nebi onlara, ‘Ey Beni Temim, müjdeyi kabul edin!’ buyurdu. Onlar, ‘Bizi müjdeledin; şimdi bize ver’ dediler. Bunun üzerine Nebi’nin yüzü değişti. Ardından Yemenliler geldi. Nebi onlara, ‘Ey Yemenliler, Beni Temim’in kabul etmediği müjdeyi siz kabul edin’ buyurdu. Onlar, ‘Kabul ettik’ dediler. Nebi de yaratılışın başlangıcını ve arşı anlatmaya koyuldu. Bu sırada bir adam gelip, ‘Ey İmran, bineğin kaçtı’ dedi. Keşke yerimden kalkmasaydım."