حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ الْحِزَامِيُّ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ أَبِي الْمُعْتَمِرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ رَافِعٍ، عَنِ ابْنِ خَلْدَةَ الزُّرَقِيِّ، وَكَانَ، قَاضِيًا بِالْمَدِينَةِ قَالَ جِئْنَا أَبَا هُرَيْرَةَ فِي صَاحِبٍ لَنَا قَدْ أَفْلَسَ فَقَالَ هَذَا الَّذِي قَضَى فِيهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا رَجُلٍ مَاتَ أَوْ أَفْلَسَ فَصَاحِبُ الْمَتَاعِ أَحَقُّ بِمَتَاعِهِ إِذَا وَجَدَهُ بِعَيْنِهِ " .
Medîne-i Münevvere kadısı (Ömer) bin Halde ez-Zurakî (r.a.)'den; şöyle demiştir: Biz iflâs etmiş bir arkadaşımızın elinde bulunan ve bedelini ödemediği bir mal hakkında Ebû Hureyre'nin yanına gittik (ona müracaat ettik). Ebû Hureyre (r.a.) şöyle dedi: Bu mesele, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in hakkında şöyle hükmettiği meselenin mislidir: Herhangi bir adam ölür veya iflâs ederse, bedelini ödemediği eşyanın sahibi, o eşyayı aynen onun yanında bulunca, kendi eşyasını diğer hak sahiplerinden öncelikle alma hakkına sahiptir.»