حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ جَرَّ إِزَارَهُ مِنَ الْخُيَلاَءِ لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . قَالَ فَلَقِيتُ ابْنَ عُمَرَ بِالْبَلاَطِ فَذَكَرْتُ لَهُ حَدِيثَ أَبِي سَعِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ وَأَشَارَ إِلَى أُذُنَيْهِ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي .
Ebû Saîd-i Hudrî (r.a.)'den rivayet edildiğine göre; Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu, demiştir: «Kim izârını kibirden dolayı (yerde) sürüklerse Allah ona kıyamet günü bakmaz (veya rahmet etmez).» Râvi demiştir ki: Sonra Belât'ta İbn-i Ömer'e rastladım ve ona Ebû Saîd'in Nebi'den (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) rivayet ettiği hadisi anlattım. Bunun üzerine kulaklarını işaret ederek: «Onu iki kulağım işitti ve kalbim belledi.» dedi. Not: Zevaid'de şöyle denilmiştir: İbn-i Ömer (r.a.)'ın hadisi Buharî ve Müslim'de mevcuttur (yani müellifimizin 3569. hadisi). Lakin Ebû Saîd (r.a.)'ın hadisini yalnız İbn-i Mâce rivayet etmiştir. Bunun senedinde Atiyye bin Sa'd el-Avfî Ebü'l-Hasan bulunur. Bu râvi zayıftır.