حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمْ يَكْذِبْ إِبْرَاهِيمُ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ إِلاَّ ثَلاَثَ كَذَبَاتٍ ثِنْتَيْنِ مِنْهُنَّ فِي ذَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، قَوْلُهُ {إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ {بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا}، وَقَالَ بَيْنَا هُوَ ذَاتَ يَوْمٍ وَسَارَةُ إِذْ أَتَى عَلَى جَبَّارٍ مِنَ الْجَبَابِرَةِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ هَا هُنَا رَجُلاً مَعَهُ امْرَأَةٌ مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ، فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ، فَسَأَلَهُ عَنْهَا. فَقَالَ مَنْ هَذِهِ قَالَ أُخْتِي، فَأَتَى سَارَةَ قَالَ يَا سَارَةُ، لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرُكِ، وَإِنَّ هَذَا سَأَلَنِي، فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّكِ أُخْتِي فَلاَ تُكَذِّبِينِي. فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا، فَلَمَّا دَخَلَتْ عَلَيْهِ ذَهَبَ يَتَنَاوَلُهَا بِيَدِهِ، فَأُخِذَ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ لِي وَلاَ أَضُرُّكِ. فَدَعَتِ اللَّهَ فَأُطْلِقَ، ثُمَّ تَنَاوَلَهَا الثَّانِيَةَ، فَأُخِذَ مِثْلَهَا أَوْ أَشَدَّ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ لِي وَلاَ أَضُرُّكِ. فَدَعَتْ فَأُطْلِقَ. فَدَعَا بَعْضَ حَجَبَتِهِ فَقَالَ إِنَّكُمْ لَمْ تَأْتُونِي بِإِنْسَانٍ، إِنَّمَا أَتَيْتُمُونِي بِشَيْطَانٍ. فَأَخْدَمَهَا هَاجَرَ فَأَتَتْهُ، وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي، فَأَوْمَأَ بِيَدِهِ مَهْيَا قَالَتْ رَدَّ اللَّهُ كَيْدَ الْكَافِرِ ـ أَوِ الْفَاجِرِ ـ فِي نَحْرِهِ، وَأَخْدَمَ هَاجَرَ. قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ تِلْكَ أُمُّكُمْ يَا بَنِي مَاءِ السَّمَاءِ.
Ebu Hureyre r.a. dedi ki: İbrahim aleyhisselam yalnızca üç tane yalan söylemiştir. Bunların ikisi yüce Allah için idi. "Ben hastayım" buyruğu ile "Hayır, bu işi onların şu büyükleri yaptı" sözleridir. Devamla şöyle dedi: Bir gün Sara ile birlikte zorbalardan birisinin bulunduğu yere gitti. O zorbaya: Burada bir adam var, onunla beraber insanların en güzellerinden bir kadın vardır, denildi. Ona haber gönderdi ve kadının kim olduğunu sordu. "Bu kimdir?" dedi. İbrahim: "Kız kardeşimdir" dedi. Sara'nın yanına gidince: "Ey Sara, yeryüzünde benden ve senden başka mümin kimse yoktur. Bu bana senin kim olduğunu sordu. Ben de ona kız kardeşim olduğunu söyledim. Beni yalancı çıkarma" dedi. Zorba, Sara'ya haber gönderdi. Sara onun yanına girince eliyle onu yakalamak istedi, fakat engellendi. Bu sefer: "Benim için Allah'a dua et, sana zarar vermeyeceğim" dedi. Sara Allah'a dua edince serbest bırakıldı. İkinci defa onu yakalamak istedi; yine bir önceki gibi, hatta daha şiddetli bir şekilde engellendi. Yine: "Benim için Allah'a dua et, sana zarar vermeyeceğim" dedi. Sara Allah'a dua edince serbest bırakıldı. Bu sefer görevlilerinden birisini çağırarak: "Siz bana bir insan getirmediniz; bana ancak bir şeytan getirdiniz" dedi. Daha sonra Hacer'i ona hizmetçi verdi. Sara, İbrahim'in yanına vardığında o namaz kılıyordu. Eliyle işaret ederek: "Ne oldu?" diye sordu. Sara: "Allah, o kâfirin yahut fâcirin tuzağını kendi başına geçirdi ve Hacer'i de hizmetçi verdi" dedi. Ebu Hureyre dedi ki: "Ey gök suyunun çocukları, işte anneniz budur."