حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " مَا مِنْ عَبْدٍ يَقُولُ فِي صَبَاحِ كُلِّ يَوْمٍ وَمَسَاءِ كَلِّ لَيْلَةٍ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لاَ يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَىْءٌ فِي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ - فَيَضُرَّهُ شَىْءٌ " . قَالَ وَكَانَ أَبَانُ قَدْ أَصَابَهُ طَرَفٌ مِنَ الْفَالِجِ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَبَانُ مَا تَنْظُرُ إِلَىَّ أَمَا إِنَّ الْحَدِيثَ كَمَا قَدْ حَدَّثْتُكَ وَلَكِنِّي لَمْ أَقُلْهُ يَوْمَئِذٍ لِيُمْضِيَ اللَّهُ عَلَىَّ قَدَرَهُ .
Osman bin Affân (radıyallahü anh)'den rivayet edildiğine göre kendisi Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)'den: «Her günün sabahında ve her gecenin akşamında, 'Bismillahi'l-lezi lâ yedurru maasmihi şey'ün fi'l-ardı ve lâ fi's-semâi ve huve's-semîu'l-alîm' zikrini üç defa söyleyip de kendisine herhangi bir şey zarar veren hiçbir kul yoktur.» buyruğunu işitmişti. Meali: Eziyet edici her şeyden Allah'ın ismiyle korunurum. Öyle Allah ki, O'nun ismiyle beraber olununca ne yerde ne de gökte bulunan hiçbir şey zarar veremez. Her şeyi işitici O'dur, bilici O'dur. Râvi dedi ki: Ebân'a kısmi felç isabet etmişti. Bunun üzerine adam ona bakmaya başladı. Ebân ona: «Neye bakıyorsun? Bilmiş ol ki hadis sana rivayet ettiğim gibidir. Fakat o gün bu zikri söylemedim; böylece Allah hakkımdaki kaderini yerine getirdi.» dedi.