حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ، عَنْ أُمِّهِ، مَوْلاَةِ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ النِّسَاءُ يَبْعَثْنَ إِلَى عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ بِالدِّرَجَةِ فِيهَا الْكُرْسُفُ فِيهِ الصُّفْرَةُ مِنْ دَمِ الْحَيْضَةِ يَسْأَلْنَهَا عَنِ الصَّلاَةِ فَتَقُولُ لَهُنَّ لاَ تَعْجَلْنَ حَتَّى تَرَيْنَ الْقَصَّةَ الْبَيْضَاءَ . تُرِيدُ بِذَلِكَ الطُّهْرَ مِنَ الْحَيْضَةِ .
Müminlerin annesi Âişe'nin azatlısı Ümmü Alkame anlatıyor: Kadınlar, üzerinde hayız kanından kalan sarılık bulunan pamuğu küçük bir kutuya koyup Hz. Âişe'ye gönderirler ve ona namazı sorarlardı. Âişe de onlara: «— Acele etmeyin, bembeyaz akıntıyı görünceye kadar bekleyin.» derdi. Bununla hayızdan temizlenmeyi kastediyordu.