حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ، أَنَّهُ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي رَمَضَانَ إِلَى الْمَسْجِدِ فَإِذَا النَّاسُ أَوْزَاعٌ مُتَفَرِّقُونَ يُصَلِّي الرَّجُلُ لِنَفْسِهِ وَيُصَلِّي الرَّجُلُ فَيُصَلِّي بِصَلاَتِهِ الرَّهْطُ فَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ إِنِّي لأَرَانِي لَوْ جَمَعْتُ هَؤُلاَءِ عَلَى قَارِئٍ وَاحِدٍ لَكَانَ أَمْثَلَ . فَجَمَعَهُمْ عَلَى أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ - قَالَ - ثُمَّ خَرَجْتُ مَعَهُ لَيْلَةً أُخْرَى وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ قَارِئِهِمْ فَقَالَ عُمَرُ نِعْمَتِ الْبِدْعَةُ هَذِهِ وَالَّتِي تَنَامُونَ عَنْهَا أَفْضَلُ مِنَ الَّتِي تَقُومُونَ . يَعْنِي آخِرَ اللَّيْلِ وَكَانَ النَّاسُ يَقُومُونَ أَوَّلَهُ .
Abdurrahman b. Abdülkârî anlatır: Ramazan'da Hz. Ömer'le beraber mescide gittim. Cemaat dağınık vaziyetteydi; kimi kendi başına, kimi de birkaç kişilik bir cemaate imam olarak namaz kılıyordu. Bu vaziyeti gören Ömer (r.a.), «Vallahi bunları bir imamın arkasında toplasam daha iyi olur.» dedi. Hemen onları Ubey b. Kâ'b'ın arkasında topladı. Daha sonra başka bir gece onunla mescide gittim; namazı, imamlarının arkasında cemaatle kılıyorlardı. Bunun üzerine Ömer (r.a.), «Bu ne güzel bid'attir. Uyuyarak geçirdiğiniz vakit, namaz kıldığınız vakitten daha faziletlidir.» dedi. Bununla gecenin sonunu kastediyordu. İnsanlar ise gecenin başında namaz kılıyorlardı.