حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَطَاءٍ الْخُرَاسَانِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، قَالَ مَنْ أَجْمَعَ إِقَامَةً أَرْبَعَ لَيَالٍ وَهُوَ مُسَافِرٌ أَتَمَّ الصَّلاَةَ . قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَىَّ . وَسُئِلَ مَالِكٌ عَنْ صَلاَةِ الأَسِيرِ فَقَالَ مِثْلُ صَلاَةِ الْمُقِيمِ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مُسَافِرًا .
Ata el-Horasani, Said b. Müseyyeb'i şöyle derken işitti: «Yolcu iken dört gece kalmaya kesin karar veren kimse namazı tam kılar.» Malik dedi ki: «İşittiklerim içinde bana en sevimli olan budur.» Malik'e esirin namazı soruldu. O da: «Yolcu olmadıkça, mukimin namazı gibidir.» dedi.