وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، كَانَ يَقُولُ إِذَا أَصْبَحَ وَقَدْ مُطِرَ النَّاسُ مُطِرْنَا بِنَوْءِ الْفَتْحِ ثُمَّ يَتْلُو هَذِهِ الآيَةَ {مَا يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلاَ مُمْسِكَ لَهَا وَمَا يُمْسِكْ فَلاَ مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ }
Malik (r.a.) diyor ki: "Bana ulaştığına göre Ebu Hureyre, insanların üzerine yağmur yağmış olarak sabahladığında, 'Allah'ın açmasıyla yağmura kavuştuk' der, sonra şu ayeti okurdu: 'Allah'ın insanlar için açacağı hiçbir rahmeti tutabilecek yoktur; O'nun tuttuğunu da ondan sonra gönderebilecek yoktur.'"