وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَاتِكَةَ بِنْتِ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ، امْرَأَةِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّهَا كَانَتْ تَسْتَأْذِنُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَسْكُتُ فَتَقُولُ وَاللَّهِ لأَخْرُجَنَّ إِلاَّ أَنْ تَمْنَعَنِي . فَلاَ يَمْنَعُهَا .
Amr b. Nufeyl'in Zeyd'den olan torunu, Ömer b. Hattab'ın hanımı Atike'den: Mescide gitmek için Ömer b. Hattab'dan izin isterdi. Ömer hiç cevap vermeden susardı. Bunun üzerine Atike: «Vallahi, beni engellemedikçe mutlaka gideceğim.» derdi. Ömer de onu engellemezdi.