وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ، أَنَّهُ قَالَ جَاءَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فِي بَنِي مُعَاوِيَةَ - وَهِيَ قَرْيَةٌ مِنْ قُرَى الأَنْصَارِ - فَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ أَيْنَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَسْجِدِكُمْ هَذَا فَقُلْتُ لَهُ نَعَمْ وَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنْهُ فَقَالَ هَلْ تَدْرِي مَا الثَّلاَثُ الَّتِي دَعَا بِهِنَّ فِيهِ فَقُلْتُ نَعَمْ . قَالَ فَأَخْبِرْنِي بِهِنَّ . فَقُلْتُ دَعَا بِأَنْ لاَ يُظْهِرَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ وَلاَ يُهْلِكَهُمْ بِالسِّنِينَ فَأُعْطِيَهُمَا وَدَعَا بِأَنْ لاَ يَجْعَلَ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ فَمُنِعَهَا . قَالَ صَدَقْتَ . قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَلَنْ يَزَالَ الْهَرْجُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ .
Abdullah bin Abdullah bin Cabir bin Atîk dedi ki: Abdullah b. Ömer, Medine köylerinden biri olan Muaviyeoğulları yurduna uğradı. Onlara: «Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem bu mescidinizde nerede namaz kıldı, biliyor musunuz?» diye sordu. Ben kendisine: «Evet, biliyorum.» diyerek mescidin bir tarafını gösterdim. Bu sefer: «Orada yaptığı üç duanın ne olduğunu biliyor musun?» dedi. Ben: «Evet.» deyince: «Peki, onları bana söyle.» dedi. Ben: «Kendilerinden olmayan bir düşmanın onlara galip gelmemesi ve Allah'ın onları kıtlıkla helak etmemesi hususunda dua etti. Bu ikisi verildi. Aralarındaki savaşı kendi aralarında kılmaması için dua etti, fakat bu kabul edilmedi.» dedim. Bunun üzerine: «Doğru söyledin.» diye karşılık verdi. İbn Ömer şöyle dedi: «Herc, kıyamet gününe kadar devam edecektir.»