وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً} فِي الدُّعَاءِ . قَالَ يَحْيَى وَسُئِلَ مَالِكٌ عَنِ الدُّعَاءِ فِي الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِالدُّعَاءِ فِيهَا .
Hişâm b. Urve, babasından naklettiğine göre o şöyle dedi: «Namazında sesini çok yükseltme, çok da kısma; ikisi arasında bir yol tut.» ayeti dua hakkında indirilmiştir. Yahya dedi ki: Mâlik'e farz namazda dua etmek soruldu. O da: «Namazda dua etmekte bir sakınca yoktur.» dedi.