وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، كَانَ يَقُولُ إِذَا أُعْطِيَ الرَّجُلُ الشَّىْءَ فِي الْغَزْوِ فَيَبْلُغُ بِهِ رَأْسَ مَغْزَاتِهِ فَهُوَ لَهُ . وَسُئِلَ مَالِكٌ عَنْ رَجُلٍ أَوْجَبَ عَلَى نَفْسِهِ الْغَزْوَ فَتَجَهَّزَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ مَنَعَهُ أَبَوَاهُ أَوْ أَحَدُهُمَا فَقَالَ لاَ يُكَابِرْهُمَا وَلَكِنْ يُؤَخِّرُ ذَلِكَ إِلَى عَامٍ آخَرَ فَأَمَّا الْجِهَازُ فَإِنِّي أَرَى أَنْ يَرْفَعَهُ حَتَّى يَخْرُجَ بِهِ فَإِنْ خَشِيَ أَنْ يَفْسُدَ بَاعَهُ وَأَمْسَكَ ثَمَنَهُ حَتَّى يَشْتَرِيَ بِهِ مَا يُصْلِحُهُ لِلْغَزْوِ فَإِنْ كَانَ مُوسِرًا يَجِدُ مِثْلَ جِهَازِهِ إِذَا خَرَجَ فَلْيَصْنَعْ بِجِهَازِهِ مَا شَاءَ .
Saîd b. Müseyyeb şöyle derdi: "Savaş için kendisine bir şey verilen kişi, onunla gazve yerine ulaşırsa o şey kendisinin olur." Mâlik'e, savaşa çıkmayı kendisine gerekli kılıp hazırlanan, çıkacağı sırada anne babası veya biri tarafından engellenen kimse soruldu. Şöyle dedi: "Onlara karşı direnmesin; bunu başka bir yıla ertelesin. Hazırlığını çıkıncaya kadar saklasın; bozulmasından korkarsa satıp bedelini savaş hazırlığı için uygun bir şey satın almak üzere tutsun. Varlıklı olup çıktığında benzer hazırlığı bulabilecekse hazırlığı hakkında dilediğini yapar."