حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ، وَثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ، أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَحَدُهُمَا يَزِيدُ فِي الْحَدِيثِ عَلَى صَاحِبِهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً قَائِمًا فِي الشَّمْسِ فَقَالَ " مَا بَالُ هَذَا " . فَقَالُوا نَذَرَ أَنْ لاَ يَتَكَلَّمَ وَلاَ يَسْتَظِلَّ مِنَ الشَّمْسِ وَلاَ يَجْلِسَ وَيَصُومَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مُرُوهُ فَلْيَتَكَلَّمْ وَلْيَسْتَظِلَّ وَلْيَجْلِسْ وَلْيُتِمَّ صِيَامَهُ " . قَالَ مَالِكٌ وَلَمْ أَسْمَعْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهُ بِكَفَّارَةٍ وَقَدْ أَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُتِمَّ مَا كَانَ لِلَّهِ طَاعَةً وَيَتْرُكَ مَا كَانَ لِلَّهِ مَعْصِيَةً .
Humeyd b. Kays ile Sevr b. Zeyd ed-Dîlî'den: Bu ikisi Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem'den haber verdiler. Bunlardan biri hadiste diğerinden fazla nakilde bulunmuştur. Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem güneşin altında ayakta duran bir adam gördü ve: «Buna ne oluyor?» diye sordu. «Konuşmamayı, güneşten gölgelenmemeyi, oturmamayı ve oruç tutmayı nezretti» dediler. Bunun üzerine Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem: «Ona söyleyin; konuşsun, gölgelensin, otursun ve orucunu tamamlasın» buyurdu. Malik dedi ki: Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in ona kefaret emrettiğini duymadım. Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem ona, Allah'a itaat olan şeyi tamamlamasını ve Allah'a isyan olan şeyi bırakmasını emretmiştir.