حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، يَقُولُ يَنْكِحُ الْعَبْدُ أَرْبَعَ نِسْوَةٍ . قَالَ مَالِكٌ وَهَذَا أَحْسَنُ مَا سَمِعْتُ فِي ذَلِكَ . قَالَ مَالِكٌ وَالْعَبْدُ مُخَالِفٌ لِلْمُحَلِّلِ إِنْ أَذِنَ لَهُ سَيِّدُهُ ثَبَتَ نِكَاحُهُ وَإِنْ لَمْ يَأْذَنْ لَهُ سَيِّدُهُ فُرِّقَ بَيْنَهُمَا وَالْمُحَلِّلُ يُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا عَلَى كُلِّ حَالٍ إِذَا أُرِيدَ بِالنِّكَاحِ التَّحْلِيلُ . قَالَ مَالِكٌ فِي الْعَبْدِ إِذَا مَلَكَتْهُ امْرَأَتُهُ أَوِ الزَّوْجُ يَمْلِكُ امْرَأَتَهُ إِنَّ مِلْكَ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ يَكُونُ فَسْخًا بِغَيْرِ طَلاَقٍ وَإِنْ تَرَاجَعَا بِنِكَاحٍ بَعْدُ لَمْ تَكُنْ تِلْكَ الْفُرْقَةُ طَلاَقًا . قَالَ مَالِكٌ وَالْعَبْدُ إِذَا أَعْتَقَتْهُ امْرَأَتُهُ إِذَا مَلَكَتْهُ وَهِيَ فِي عِدَّةٍ مِنْهُ لَمْ يَتَرَاجَعَا إِلاَّ بِنِكَاحٍ جَدِيدٍ .
Yahya, Malik'ten rivayet ettiğine göre Malik, Rebîa b. Ebî Abdurrahman'ın şöyle dediğini işitmiştir: «Köle dört kadınla evlenebilir.» Malik dedi ki: «Bu konuda işittiklerimin en güzeli budur.» Malik dedi ki: «Kölenin durumu, helâl kılmak amacıyla evlenen kimsenin durumundan farklıdır. Efendisi köleye izin verirse nikâhı geçerli olur. Efendisi izin vermezse karı ile kocanın arası ayrılır. Helâl kılma amacıyla evlenen kimseyle kadının arası ise nikâhla helâl kılma amaçlanmışsa her hâlükârda ayrılır.» Malik, karısının mülkiyetine geçen köle veya karısının mülkiyetini edinen koca hakkında şöyle dedi: «Onlardan her birinin eşinin mülkiyetini edinmesi, boşama olmaksızın nikâhın feshi sayılır. Daha sonra yeni bir nikâhla birbirlerine dönerlerse önceki ayrılık boşama sayılmaz.» Malik dedi ki: «Bir kadın, mülkiyetine geçen köle kocasını, ondan dolayı iddet beklemekteyken azat ederse ancak yeni bir nikâhla birbirlerine dönebilirler.»