حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ رُبَيِّعَ بِنْتَ مُعَوِّذِ بْنِ عَفْرَاءَ، جَاءَتْ هِيَ وَعَمُّهَا إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَأَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا اخْتَلَعَتْ مِنْ زَوْجِهَا فِي زَمَانِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَبَلَغَ ذَلِكَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَلَمْ يُنْكِرْهُ . وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عِدَّتُهَا عِدَّةُ الْمُطَلَّقَةِ .
Nâfi'den: Muavviz b. Afrâ'nın kızı Rubeyyi', amcası ile birlikte Abdullah b. Ömer'e geldi. Ona, Osman b. Affan zamanında kocasından hul yoluyla ayrıldığını bildirdi. Bu haber Osman b. Affan'a ulaştı, o da bunu yadırgamadı. Abdullah b. Ömer: «Onun iddeti, boşanmış kadının iddeti gibidir» dedi.