وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، يَقُولُ بَلَغَنِي أَنَّ امْرَأَةَ، عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ سَأَلَتْهُ أَنْ يُطَلِّقَهَا فَقَالَ إِذَا حِضْتِ ثُمَّ طَهُرْتِ فَآذِنِينِي فَلَمْ تَحِضْ حَتَّى مَرِضَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فَلَمَّا طَهُرَتْ آذَنَتْهُ فَطَلَّقَهَا الْبَتَّةَ أَوْ تَطْلِيقَةً لَمْ يَكُنْ بَقِيَ لَهُ عَلَيْهَا مِنَ الطَّلاَقِ غَيْرُهَا وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يَوْمَئِذٍ مَرِيضٌ فَوَرَّثَهَا عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ مِنْهُ بَعْدَ انْقِضَاءِ عِدَّتِهَا .
Rebîa b. Ebî Abdurrahman şöyle der: Bana ulaştığına göre, Abdurrahman b. Avf'ın karısı, kendisini boşamasını ondan istedi. O da karısına: «Hayız olup sonra temizlendiğinde bana bildir» dedi. Hanımı, Abdurrahman b. Avf hastalanıncaya kadar hayız görmedi. Temizlenince ona haber verdi. Abdurrahman b. Avf da o sırada hasta olduğu hâlde onu kesin olarak veya kendisi için ondan başka boşama hakkı kalmayacak şekilde bir talakla boşadı. İddeti bittikten sonra Osman b. Affan, kadını Abdurrahman b. Avf'a mirasçı yaptı.