قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ، كَانَ يَقْضِي بِشَهَادَةِ الصِّبْيَانِ فِيمَا بَيْنَهُمْ مِنَ الْجِرَاحِ . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ الْمُجْتَمَعُ عَلَيْهِ عِنْدَنَا أَنَّ شَهَادَةَ الصِّبْيَانِ تَجُوزُ فِيمَا بَيْنَهُمْ مِنَ الْجِرَاحِ وَلاَ تَجُوزُ عَلَى غَيْرِهِمْ وَإِنَّمَا تَجُوزُ شَهَادَتُهُمْ فِيمَا بَيْنَهُمْ مِنَ الْجِرَاحِ وَحْدَهَا لاَ تَجُوزُ فِي غَيْرِ ذَلِكَ إِذَا كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يَتَفَرَّقُوا أَوْ يُخَبَّبُوا أَوْ يُعَلَّمُوا فَإِنِ افْتَرَقُوا فَلاَ شَهَادَةَ لَهُمْ إِلاَّ أَنْ يَكُونُوا قَدْ أَشْهَدُوا الْعُدُولَ عَلَى شَهَادَتِهِمْ قَبْلَ أَنْ يَفْتَرِقُوا .
Yahyâ şöyle dedi: Mâlik, Hişâm b. Urve'den nakletti: Abdullah b. Zübeyr, çocukların kendi aralarında meydana gelen yaralanmalar hakkındaki şahitlikleriyle hüküm verirdi. Mâlik şöyle dedi: Bizde üzerinde ittifak edilen uygulamaya göre çocukların kendi aralarında meydana gelen yaralanmalar hakkındaki şahitlikleri geçerlidir; başkaları aleyhindeki şahitlikleri ise geçerli değildir. Şahitlikleri yalnızca kendi aralarında meydana gelen yaralanmalar hakkında geçerlidir, bunun dışındaki hususlarda geçerli değildir. Bu da henüz dağılmadan, kandırılmadan veya kendilerine ne söyleyecekleri öğretilmeden önce olursa böyledir. Eğer dağılırlarsa, dağılmadan önce güvenilir kimseleri şahitliklerine şahit tutmuş olmadıkça artık şahitlikleri geçerli olmaz.