وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أَسِيرُ مَعَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ مَا رَأْيُكَ فِي هَؤُلاَءِ الْقَدَرِيَّةِ فَقُلْتُ رَأْيِي أَنْ تَسْتَتِيبَهُمْ فَإِنْ تَابُوا وَإِلاَّ عَرَضْتَهُمْ عَلَى السَّيْفِ . فَقَالَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَذَلِكَ رَأْيِي . قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ رَأْيِي .
Malik'in amcası Ebu Süheyl b. Malik'ten: Ömer b. Abdülaziz ile gidiyordum. Bana «Şu Kaderiyye grubu hakkındaki görüşün nedir?» deyince: «Görüşüm, onları tevbeye davet etmendir. Tevbe ederlerse ne âlâ; etmezlerse onları kılıçtan geçirirsin.» dedim. Ömer b. Abdülaziz: «Benim görüşüm de budur.» dedi. İmam Malik der ki: Benim görüşüm de böyledir.