وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ قَالَ أُسْرِيَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَأَى عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ يَطْلُبُهُ بِشُعْلَةٍ مِنْ نَارٍ كُلَّمَا الْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَآهُ فَقَالَ لَهُ جِبْرِيلُ أَفَلاَ أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ تَقُولُهُنَّ إِذَا قُلْتَهُنَّ طَفِئَتْ شُعْلَتُهُ وَخَرَّ لِفِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَلَى " فَقَالَ جِبْرِيلُ فَقُلْ أَعُوذُ بِوَجْهِ اللَّهِ الْكَرِيمِ وَبِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ اللاَّتِي لاَ يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلاَ فَاجِرٌ مِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَشَرِّ مَا يَعْرُجُ فِيهَا وَشَرِّ مَا ذَرَأَ فِي الأَرْضِ وَشَرِّ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمِنْ فِتَنِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمِنْ طَوَارِقِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِلاَّ طَارِقًا يَطْرُقُ بِخَيْرٍ يَا رَحْمَنُ .
Şöyle dedi: Resûlullah ﷺ gece yolculuğuna çıkarıldığında, elinde ateşten bir alevle kendisini takip eden bir cin ifriti gördü; Resûlullah ﷺ her dönüp baktığında onu görüyordu. Cebrâil ona, "Sana, söylediğinde onun alevini söndürecek ve kendisini yüzüstü düşürecek sözler öğreteyim mi?" dedi. Resûlullah ﷺ, "Evet" buyurdu. Cebrâil şöyle dedi: "De ki: Kerîm olan Allah'ın ve iyi kötü hiç kimsenin aşamayacağı eksiksiz kelimelerinin himayesine sığınırım; gökten inenlerin şerrinden, ona yükselenlerin şerrinden, yeryüzünde yarattıklarının şerrinden, yerden çıkanların şerrinden, gece ve gündüz fitnelerinden, gece ve gündüz gelenlerin şerrinden; hayırla gelen dışında, ey Rahmân!"