وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ . ثُمَّ زَادَ شَيْئًا مَعَ ذَلِكَ أَيْضًا . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ قَدْ ذَهَبَ بَصَرُهُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا الْيَمَانِيُّ الَّذِي يَغْشَاكَ . فَعَرَّفُوهُ إِيَّاهُ . قَالَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ السَّلاَمَ انْتَهَى إِلَى الْبَرَكَةِ . قَالَ يَحْيَى سُئِلَ مَالِكٌ هَلْ يُسَلَّمُ عَلَى الْمَرْأَةِ فَقَالَ أَمَّا الْمُتَجَالَّةُ فَلاَ أَكْرَهُ ذَلِكَ وَأَمَّا الشَّابَّةُ فَلاَ أُحِبُّ ذَلِكَ .
Vehb b. Keysan'dan: Muhammed b. Amr b. Ata şöyle dedi: Abdullah b. Abbas'ın yanında oturuyordum. Yemen halkından bir adam yanına girdi ve: «Selamünaleyküm ve rahmetullahi ve berekâtühü» dedi. Sonra buna bir şey daha ekledi. O sırada gözleri görmeyen İbn Abbas: «Bu kim?» diye sordu. Oradakiler: «Bu, seni ziyarete gelen Yemenlidir» dediler ve adamı ona tanıttılar. Bunun üzerine İbn Abbas: «Selam, berekât sözüyle sona erer» dedi. Yahya dedi ki: Malik'e, «Kadına selam verilir mi?» diye soruldu. O da: «Yaşlı kadına gelince, bunda bir sakınca görmem. Genç kadına gelince, bunu uygun görmem» dedi.