عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رضي اللهُ عَنْهُمَا أن النبي ﷺ قال: إن أَبَرَّ الْبِرِّ أن يَصِلَ الرَّجُلُ وُدَّ أبيهِ. عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رضي اللهُ عَنْهُمَا أن رَجُلًا مِنَ الأَعْرَابِ لَقِيَهُ بِطَرِيقِ مَكَّةَ، فَسَلَّمَ عَلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بن عمر، وَحَمَلَهُ عَلَى حِمَارٍ كان يَرْكَبُهُ، وَأَعْطَاهُ عِمَامَةً كانت عَلَى رَأْسِهِ، فَقال ابْنُ دِينَارٍ: فَقُلْنَا لَهُ: أَصْلَحَكَ اللَّهُ، إنهُمُ الأَعْرَابُ وَإنهُمْ يَرْضَوْنَ بِالْيَسِيرِ، فَقال عَبْدُ اللَّهِ: إن أَبَا هَذَا كان وُدًّا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رضي اللهُ عَنْهُ، وَإني سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ: إن أَبَرَّ الْبِرِّ صِلَةُ الْوَلَدِ أَهْلَ وُدِّ أبيهِ. وَفِي رِوَايَةٍ عَنْ ابْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أنهُ كان إذا خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ كان لَهُ حِمَارٌ يَتَرَوَّحُ عَلَيْهِ إذا مَلَّ رُكُوبَ الرَّاحِلَةِ، وَعِمَامَةٌ يَشُدُّ بِهَا رَأْسَهُ، فَبَيْنَا هُوَ يَوْمًا عَلَى ذَلِكَ الْحِمَارِ إِذْ مَرَّ بِهِ أَعْرَابي، فَقال: أَلَسْتَ ابْنَ فُلان بْنِ فُلان؟ قال: بَلَى. فَأَعْطَاهُ الْحِمَارَ، فَقال: ارْكَبْ هَذَا، وَأَعْطَاهُ الْعِمَامَةَ وقال: اشْدُدْ بِهَا رَأْسَكَ، فَقال لَهُ بَعْضُ أَصْحَابِهِ: غَفَرَ اللَّهُ لَكَ، أَعْطَيْتَ هَذَا الأَعْرَابي حِمَارًا كُنْتَ تَرَوَّحُ عَلَيْهِ، وَعِمَامَةً كُنْتَ تَشُدُّ بِهَا رَأْسَكَ؟ فَقال: إني سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ: إن مِنْ أَبَرِّ الْبِرِّ أن يَصِلَ الرَّجُلُ أَهْلَ وُدِّ أبيهِ بَعْدَ أن يُوَلِّيَ، وَإن أَبَاهُ كان صَدِيقًا لِعُمَرَ رضي اللهُ عَنْهُ.
İbni Ömer (Allah onlardan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: “İyiliklerin en iyisi ve güzeli, bir kimsenin baba dostunu sevip görüp gözetmesidir.” Abdullah ibni Dinar’dan rivayet edildiğine göre Abdullah İbni Ömer (Allah onlardan razı olsun) şöyle demiştir: Bedevilerden biri Abdullah ibni Ömer ile Mekke yolunda karşılaştı. Abdullah ibni Ömer bedeviye selam verip onu bindiği eşeğe bindirdi ve başındaki sarığı da ona verdi. İbni Dinar diyor ki: Biz Abdullah ibni Ömer’e, “Allah hayrını versin, bu adam bedevidir, az şeye kanaat eder,” deyince bize şunları söyledi: “Bunun babası, babam Ömer ibni Hattab’ın dostu idi. Ben Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem)’in şöyle buyurduğunu duydum: ‘İyiliklerin en iyisi ve güzeli, bir kimsenin baba dostunu görüp gözetmesidir.’” İbni Dinar’ın İbni Ömer’den bir rivayeti de şöyledir: İbni Ömer Mekke’ye gitmek üzere yola çıktığında, deveye binmekten yorulunca üzerinde dinleneceği bir eşeği ve başına sardığı bir sarığı vardı. İbni Ömer bir gün o eşeğin üzerindeyken bir bedeviye rastladı. Ona, “Sen falan oğlu falan değil misin?” diye sordu. Adam “Evet,” deyince eşeği ona verdi ve “Buna bin,” dedi. Sarığı da ona uzatarak, “Bunu başına sar,” dedi. Arkadaşlarından biri İbni Ömer’e, “Allah seni bağışlasın, üzerinde dinlendiğin eşeği ve başına sardığın sarığı bu bedeviye verdin!” dedi. İbni Ömer şöyle karşılık verdi: “Ben Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem)’den, ‘İyiliklerin en iyilerinden biri, kişinin babası vefat ettikten sonra onun dostlarını görüp gözetmesidir,’ buyurduğunu işittim. Bu adamın babası, babam Ömer’in (Allah ondan razı olsun) dostuydu.”