عَنْ أبي أُسَيْدٍ مَالِكِ بْنِ رَبِيعَةَ السَّاعِدِيِّ رضي اللهُ عَنْهُ قال: بَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلَمَةَ فَقال: يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلْ بَقِيَ مِنْ بِرِّ أَبَوَيَّ شَيْءٌ أَبَرُّهُمَا بِهِ بَعْدَ مَوْتِهِمَا؟ قال: نَعَمْ، الصَّلاَةُ عَلَيْهِمَا، وَالاسْتِغْفَارُ لَهُمَا، وَإنفَاذُ عَهْدِهِمَا مِنْ بَعْدِهِمَا، وَصِلَةُ الرَّحِمِ الَّتِي لاَ تُوصَلُ إلا بِهِمَا، وَإِكْرَامُ صَدِيقِهِمَا.
Ebu Useyd Malik ibni Rebia es-Saidî (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Bir gün biz Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem)’in yanında otururken Seleme oğullarından bir adam gelerek, “Ya Rasulallah! Anam ve babam öldükten sonra onlara yapabileceğim bir iyilik var mı?” diye sordu. Rasulullah da şöyle buyurdu: “Evet; onlara dua eder, günahlarının bağışlanmasını istersin, vasiyetleri varsa yerine getirirsin, onlar vasıtasıyla akraba olduğun kimseleri görüp gözetir, dostlarına da ikram edersin.”