وعنه قال: قال أبو بكر لعمر رضي الله عنهما بعد وفاة رسول الله ﷺ: انطلق بنا إلى أم أيمن رضي الله عنها نزورها كما كان رسول الله ﷺ يزورها. فلما انتهينا إليها بكت، فقالا لها: ما يبكيك؟ أما تعلمين أن ما عند الله تعالى خير لرسول الله ﷺ؟ قالت: إني لا أبكي أني لا أعلم أن ما عند الله خير لرسول الله ﷺ، ولكني أبكي أن الوحي قد انقطع من السماء. فهيجتهما على البكاء، فجعلا يبكيان معها.
Enes (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasulullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) vefatından sonra Ebu Bekir, Ömer’e (Allah ikisinden de razı olsun): - Ümmü Eymen’e (Allah ondan razı olsun) gidelim, Rasulullah’ın ziyaret ettiği gibi biz de onu ziyaret edelim, dedi. İkisi beraber oraya geldiklerinde Ümmü Eymen ağladı. Onlar da: - Niçin ağlıyorsun? Allah katındaki nimetin Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) için çok daha hayırlı olduğunu bilmiyor musun? dediler. Ümmü Eymen de: - Ben, Allah katındaki nimetlerin Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) için daha hayırlı olduğunu bilmediğimden ağlamıyorum. Fakat vahyin gökten kesilmiş olmasından dolayı ağlıyorum, deyince Ebu Bekir ve Ömer (Allah ikisinden de razı olsun) de duygulandılar ve hep birlikte ağlamaya başladılar. (Müslim, Fezailü’s-Sahabe 3)