وعن عائشة رضي الله عنها قالت: قَدِمَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم مِنْ سَفَرٍ، وقد سَتَرْتُ سَهْوَةً لي بِقِرَامٍ فيه تَمَاثِيلُ، فَلَمَّا رَآهُ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم هَتَكَهُ، وتَلَوَّنَ وَجْهُهُ، وقال: يَا عَائِشَةُ، أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا عِنْدَ الله يَوْمَ القِيَامَةِ الَّذِينَ يُضَاهُونَ بِخَلْقِ الله.
Aişe (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) seferden döndüğünde, evin önündeki sandığın üzerini veya kapının giriş kısmını, üzerinde resimler olan bir perdeyle örtmüştüm. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) perdeyi görünce çekip yırttı, yüzünün rengi değişti ve: “Yâ Aişe! Kıyamet günü en çetin azaba uğrayacak kimseler, yaptıklarını Allah’ın yarattıklarına benzetmeye kalkanlardır,” buyurdu. (Buhârî, Libâs 9; Müslim, Libâs 92)