وعن أبي سعيد عبد الرحمن بن سَمُرَةَ رضي الله عنه، قال: قال لي رسول الله صلى الله عليه وسلم: يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ سَمُرَةَ، لَا تَسْأَلِ الإِمَارَةَ؛ فَإِنَّكَ إِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ أُعِنْتَ عَلَيْهَا، وَإِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ وُكِلْتَ إِلَيْهَا، وَإِذَا حَلَفْتَ عَلَى يَمِينٍ، فَرَأَيْتَ غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، فَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ، وَكَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ.
Ebu Said Abdurrahman İbni Semüre (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ey Abdurrahman İbni Semüre! Kimseden idarecilik görevi isteme. Zira bu görev sen istemeden sana verilirse Allah yardımcın olur. Eğer sen istediğin için verilirse Allah’tan yardım göremez, o işle baş başa bırakılırsın. Bir de bir şeye yemin ettikten sonra başka bir davranışı o işten daha hayırlı görürsen hayırlı olanı yap ve yemininin kefaretini öde.” (Buhârî, Eymân 19)