عن أنسٍ رضي الله عنه قال: مَرُّوا بجِنَازَةٍ، فَأَثْنَوا عَلَيْهَا خَيْراً، فقال النبيُّ صلى الله عليه وسلم: «وَجَبَتْ». ثم مَرُّوا بِأُخْرَى، فَأَثْنَوْا عَليها شَرًّا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: «وَجَبَتْ»، فَقَالَ عُمَرُ بنُ الخَطَّابِ رضي الله عنه: ما وجَبَتْ؟ قَالَ: هَذا أَثْنَيْتُمْ عَلَيْهِ خَيراً، فَوَجَبَتْ لَهُ الجَنَّةُ، وهذا أَثنَيتُم عليه شَرًّا، فَوَجَبَتْ لَهُ النَّارُ، أَنتُم شُهَداءُ الله في الأرضِ.
Enes (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Günün birinde Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in yanından bir cenaze ile geçtiler. Sahabe de onu hayırla andılar. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Kesinleşti” buyurdu. Sonra bir cenaze daha geçti. Onun da fenalığını söylediler. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yine “Kesinleşti” buyurdu. Bunun üzerine Ömer İbnü’l-Hattab: Ne kesinleşti ya Rasûlallah, diye sordu. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de şöyle buyurdu: “Önce geçen cenazeyi hayırla yâd ettiniz, bu sebeple onun cennete girmesi kesinleşti; diğer geçen cenazeyi kötülüğüyle yâd ettiniz, bu sebeple onun cehenneme girmesi kesinleşti. Çünkü siz müminler yeryüzünde Allah’ın şahitlerisiniz.”