وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ رضي الله عنه: أَنَّ رَجُلاً أَصابَ مِنِ امْرَأَةٍ قُبْلَةً، فَأَتَى النَّبيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ، فَأَنْزَلَ الله تَعالى: ﴿وَأَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ﴾ فَقَالَ الرَّجُلُ: أَلِيَ هَذَا؟ قَالَ: لِجَمِيعِ أُمَّتِي كُلِّهِمْ.
İbn Mesud (Allah ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre adamın biri yabancı bir kadını öpüvermiş, sonra da Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'e gelip durumu haber vermişti. Bunun üzerine: “Gündüzün başı ve sonu ile gecenin gündüze yakın saatlerinde namaz kıl. Şüphesiz iyilikler kötülükleri giderir.” (Hûd 11/114) ayeti nazil oldu. O adam: “Bu ayet yalnızca bana mı mahsustur, ya Rasûlallah?” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de: “Ümmetimin tamamı içindir” buyurdu. (Buhari, Mevakit 4; Müslim, Tevbe 39)