Sahih-i Buhârî

3717 numaralı hadis

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ، قَالَ أَصَابَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رُعَافٌ شَدِيدٌ سَنَةَ الرُّعَافِ، حَتَّى حَبَسَهُ عَنِ الْحَجِّ وَأَوْصَى، فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ قَالَ اسْتَخْلِفْ‏.‏ قَالَ وَقَالُوهُ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ وَمَنْ فَسَكَتَ، فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ آخَرُ ـ أَحْسِبُهُ الْحَارِثَ ـ فَقَالَ اسْتَخْلِفْ‏.‏ فَقَالَ عُثْمَانُ وَقَالُوا فَقَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ وَمَنْ هُوَ فَسَكَتَ قَالَ فَلَعَلَّهُمْ قَالُوا الزُّبَيْرَ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ لَخَيْرُهُمْ مَا عَلِمْتُ، وَإِنْ كَانَ لأَحَبَّهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Mervan b. Hakem dedi ki: "Osman b. Affan r.a.'ın, Ruaf (burun kanaması) yılı diye bilinen yılda aşırı derecede burnu kanadı. O kadar ki bu, onun hacca gitmesini engelledi ve Osman vasiyetini yaptı. Kureyş'ten bir adam onun yanına girerek, 'Yerine halife göster,' dedi. Osman r.a., 'Bu sözü söylediler mi?' diye sordu. O, 'Evet,' dedi. 'Peki kimi?' diye sorunca sustu. Yanına bir başka adam, zannederim el-Haris, girdi. O da, 'Yerine halife göster,' dedi. Osman, 'Bunu söylediler mi?' diye sordu. O, 'Evet,' dedi. 'Peki, o kimdir?' diye sordu, fakat el-Haris sustu. Osman, 'Onların söyledikleri Zübeyr olmalıdır,' dedi. O, 'Evet,' dedi. Osman dedi ki: 'Nefsim elinde olana yemin ederim ki bildiğim kadarıyla o, onların en hayırlısıdır ve şüphesiz o, Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in en çok sevdiği kişi idi.'"

Sahih al Bukhari 3717