وعَنْ أبي مُوسى الأشعَرِيِّ رضي الله عنه، أَنَّ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم قالَ: إذَا ماتَ وَلَدُ العَبْدِ قال الله تعالى لملائكَتِهِ: قَبَضْتُمْ وَلَدَ عَبْدِي؟ فيقولُونَ: نَعَمْ، فَيَقُولُ: قَبَضْتُمْ ثَمَرَةَ فُؤَادِهِ؟ فيقولون: نَعَمْ، فيقولُ: مَاذَا قال عَبْدِي؟ فيقولون: حَمِدكَ وَاسْتَرْجَعَ، فَيَقُولُ الله تَعَالى: ابْنُوا لِعَبْدِي بَيْتاً في الجَنَّةِ، وَسَمُّوهُ بَيْتَ الحَمْدِ.
Ebu Musa el-Eş'ari (Allah Ondan razı olsun)'dan bildirildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: "Bir kulun çocuğu öldüğü zaman Allah meleklerine şöyle buyurur: Kulumun çocuğunu elinden aldınız öyle mi?" Onlar da: "Evet" diye cevap verirler. Bu sefer Allah: "Kulumun kalbinin meyvesini mi kopardınız?" diye sorar. Melekler, "Evet" diye cevap verirler. Allah tekrar, "O zaman kulum ne dedi?" diye sorar. Melekler de: "Sana hamdedip, 'inna lillah ve inna ileyhi raciun = Biz zaten Allah için varız ve O'na döneceğiz' dedi" diye cevap verirler. O zaman Allah şöyle buyurur: "Kulum için cennette bir köşk inşa ediniz ve ona Hamd evi adını veriniz." (Tirmizi, Cenaiz, 36)