وعَنْ عبدِ الله بنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ رضي الله عنهما، أَنَّ النَّبيَّ صلى الله عليه وسلم قالَ: أَرْبَعٌ مَنْ كُنَ فِيهِ، كانَ مُنَافِقاً خَالِصاً، وَمَنْ كانَتْ فيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ، كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْ نِفاقٍ حَتَّى يَدَعَهَا: إذَا اؤتمن خَانَ، وَإذا حَدَّثَ كَذَبَ، وَإذا عَاهَدَ غَدَرَ، وَإذا خَاصَمَ فَجَرَ.
Abdullah ibni Amr ibni'l-Âs'tan (Allah onlardan razı olsun) rivayet edildiğine göre Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Dört huy vardır ki bunlar kimde bulunursa o kişi tam münafık olur. Kimde bu huylardan biri bulunursa onu terk edinceye kadar o kişide münafıklıktan bir parça bulunmuş olur: 1. Kendisine bir şey emanet edilince ihanet eder, 2. Konuştuğunda yalan söyler, 3. Söz verince sözünden döner, 4. Dava ve duruşma esnasında haktan ayrılır, düşmanlıkta haddi aşıp haksızlık yapar.” (Buhari, İman, 24; Müslim, İman, 106)