وَعَنْ عَبْدِ الله بْنِ جَعْفَرَ رَضِىَ اللهُ عَنْهُمَا: أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ أَمْهَلَ آلَ جَعْفَرٍ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، ثَلَاثًا، ثُمَّ أَتَاهُمْ فَقَالَ: لَا تَبْكُوا عَلَى أَخِي بَعْدَ الْيَوْمِ. ثُمَّ قَالَ: ادْعُوا لِي بَنِي أَخِي. فَجِيءَ بِنَا كَأَنَّا أَفْرُخٌ فَقَالَ: ادْعُوا لِيَ الْحَلَّاقَ فَأَمَرَهُ، فَحَلَقَ رُؤُوسَنَا.
Abdullah ibni Cafer (Allah Onlardan razı olsun) şöyle demiştir: Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem) Cafer ibni Ebu Talib’in çoluk çocuğuna üç gün süreyle yas tutabileceklerine dair mühlet vermişti. Sonra onlara geldi ve “Bu günden sonra kardeşim Cafer için ağlamayınız” buyurdu. Sonra: “Bana kardeşimin çocuklarını çağırınız” buyurdu. Bizi toplayıp getirdiler. Annelerini kaybetmiş kuş yavruları gibiydik. Sonra “Bir berber çağırın” buyurdu. Gelen berber Rasulün emri üzerine başlarımızı tamamen traş etti. (Ebu Davut, Menasik 78)