وَعَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَامَ حَجَّ عَلَى الْمِنْبَرِ، وَتَنَاوَلَ قُصَّةً مِنْ شَعْرٍ كَانَتْ فِي يَدِ حَرَسِيٍّ، فَقَالَ: يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ، أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ؟ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْ مِثْلِ هَذِهِ، وَيَقُولُ: إِنَّمَا هَلَكَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ حِينَ اتَّخَذَ هَذِهِ نِسَاؤُهُمْ.
Humeyd ibni Abdurrahman (Allah ondan razı olsun)’dan bildirildiğine göre Muaviye (Allah ondan razı olsun), hac yaptığı sene Medine’de bir zabıta memurunun elinde bulunan bir tutam alın saçını alıp Medine Mescidi minberinden halka şöyle hitap etmiştir: - Ey Medineliler, âlimleriniz nerede? Niçin bu türlü kötülükleri önlemezler? Ben Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’i kadınları bu türlü şeyleri kullanmaktan yasaklarken şöyle söylediğini duymuşumdur: “İsrailoğulları, kadınları bu türlü şeyleri kullanmayı âdet edinince, âlimleri onları bunlardan engellemedikleri için helak olmuşlardır.” (Buhari, Enbiya 54; Müslim, Libas 122)