لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ} إِلَى آخِرِ الْآيَةِ، جَلَسَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ فِي بَيْتِهِ وَقَالَ: أَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ، وَاحْتَبَسَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَسَأَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْهُ.
Müslim'in bir rivayetinde: "Allah Teâlâ'nın şu ayeti indiği zaman (mealen): 'Ey iman edenler! Seslerinizi Peygamber'in sesinden fazla yükseltmeyin!...' (Hucurât 2), Sâbit radıyallahu anh evinde oturup ağlamaya başladı. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm onu aradı..." şeklindedir.