وعن سعدٍ رضي الله عنه قال: لما رجع النبي صلى الله عليه وسلم من تبوك تلقته رجال من المتخلفين، فأثاروا غبارًا، فخمر بعض من كان معه أنفه، فأزال رسول الله صلى الله عليه وسلم اللثام عن وجهه، وقال: والذي نفسي بيده إن غبارها شفاء من كل داء، وأراه ذكر: ومن الجذام والبرص.
Sa'd radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Tebük'ten dönünce, (sefere katılmayıp Medine'de kalmış olan) mütehalliflerden bazıları onu karşıladılar. Bu sırada toz kaldırdılar. Bunun üzerine beraberinde bulunanlardan bazıları burunlarını sardı. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm yüzündeki sargıyı çıkardı ve: 'Nefsimi kudret elinde tutan zâta yemin olsun. Medine'nin tozu, her hastalığa şifadır!' buyurdu ve onun devamla 'Cüzzâmdan, barastan (ala tenlilikten)' diye saydığını gördüm."