وَعَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: اسْتَبَّ رَجُلَانِ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، حَتَّى عُرِفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِ أَحَدِهِمَا، فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنِّي لَأَعْرِفُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ مِنَ الْغَضَبِ: أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ.
Hz. Mu'az İbnu Cebel radıyallahu anh anlatıyor: "İki kişi Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'ın huzurunda küfürleştiler. Öyle ki birinin yüzünde diğerine karşı öfkesi gözüküyordu. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm: 'Ben bir kelime biliyorum; eğer onu söyleyecek olsa, kendinde zuhur eden öfke giderdi: Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm!' buyurdular."