حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ ـ رضى الله عنهم ـ لَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ لأَبِي بَكْرٍ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى إِخْوَانِنَا مِنَ الأَنْصَارِ. فَلَقِيَنَا مِنْهُمْ رَجُلاَنِ صَالِحَانِ شَهِدَا بَدْرًا. فَحَدَّثْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ فَقَالَ هُمَا عُوَيْمُ بْنُ سَاعِدَةَ، وَمَعْنُ بْنُ عَدِيٍّ.
İbn Abbas'tan, o Ömer r.a.'dan: "Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem vefat edince Ebu Bekir'e dedim ki: Kalk, seninle beraber kardeşlerimiz Ensarın yanına gidelim. Onlardan Bedir'e katılmış salih iki adam ile karşılaştık. İbn Abbas dedi ki: Ben bunu Urve b. ez-Zübeyr'e anlattım, o da: O iki kişi Uveym b. Saide ile Ma'n b. Adiy idiler, dedi."