عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ: خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ، فَأَحْرَمْنَا بِالْحَجِّ، فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ: «اجْعَلُوا حِجَّتَكُمْ عُمْرَةً». فَقَالَ النَّاسُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَدْ أَحْرَمْنَا بِالْحَجِّ، فَكَيْفَ نَجْعَلُهَا عُمْرَةً؟ قَالَ: «انْظُرُوا مَا آمُرُكُمْ بِهِ فَافْعَلُوا». فَرَدُّوا عَلَيْهِ الْقَوْلَ، فَغَضِبَ فَانْطَلَقَ، ثُمَّ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ غَضْبَانَ، فَرَأَتِ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ، فَقَالَتْ: مَنْ أَغْضَبَكَ أَغْضَبَهُ اللَّهُ؟ قَالَ: «وَمَا لِي لَا أَغْضَبُ، وَأَنَا آمُرُ أَمْرًا فَلَا أُتْبَعُ؟»
Berâ İbnu'l-Azib radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm ve ashabı yanımıza çıktılar. Biz (sahabilerin çoğu) hac niyetiyle ihrama girdik. Mekke'ye geldiğimiz vakit, Aleyhissalâtu vesselâm: 'Haccınızı umreye çevirin!' buyurdular. Ashab: 'Ey Allah'ın Resûlü! Biz hac niyetiyle ihrama girmiştik! Şimdi onu nasıl umreye çevirelim?' dediler. Aleyhissalâtu vesselâm: 'Size emrettiğime riayet edin, dediğimi yapın!' buyurdular. Ashab, önceki itirazlarını tekrar etti, bunun üzerine Aleyhissalâtu vesselâm kızdı. (Ashab'ı koyup) gitti. Öfkeli hâliyle Hz. Aişe'nin yanına girdi. Aişe radıyallahu anhâ, Resûlullah'ın öfkesini yüzünden okumuştu: 'Seni kim öfkelendirdi? Allah da onu öfkelendirsin!' dedi. Aleyhissalâtu vesselâm: 'Nasıl öfkelenmeyeyim? Ben bir emirde bulunuyorum, emrim tutulmuyor!' buyurdu."