Abdullah İbnu Amr es-Sa'di'nin anlattığına göre, hilafeti sırasında Hz. Ömer radıyallahu anh'ın yanına geldi. Hz. Ömer kendisine: "Bana haber verildiğine göre, sen Müslümanların işlerinden bir kısmını üzerine almışsın ve sana maaş verilince almaktan kaçınmışsın, doğru mu?" diye sordu. Ben de: "Evet!" dedim. Bunun üzerine Hz. Ömer: "Bundan maksadın ne?" dedi. Ben de: "Benim atlarım var, kölelerim var, hâlim vaktim iyidir, hayır üzereyim. Ben maaşımın Müslümanlara sadaka olmasını istiyorum" dedim. Hz. Ömer: "Hayır! Böyle yapma! Çünkü bir ara ben de senin gibi düşünmüş, senin arzu ettiğin şeyi arzu etmiştim. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bana ihsanda bulunuyordu. Ben de: 'Bu parayı, ona benden daha çok muhtaç olan birine ver!' diyordum. Hatta bir seferinde aleyhissalâtu vesselâm yine bana mal vermişti. Ben yine: 'Bunu, ona benden daha çok muhtaç olan kimseye ver!' demiştim. Aleyhissalâtu vesselâm: 'Onu al, kendi malın yap, sonra tasadduk et! Bu maldan, sen talep etmeden, bekler vaziyeti almadan gelen olursa onu al. Böyle olmayana gönlünü bağlama!' buyurdular."
Kütüb-i Sitte