عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ». قَالَ رَجُلٌ: إِنَّ الرَّجُلَ يُحِبُّ أَنْ يَكُونَ ثَوْبُهُ حَسَنًا وَنَعْلُهُ حَسَنَةً. قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ، الْكِبْرُ بَطَرُ الْحَقِّ وَغَمْطُ النَّاسِ».
İbnu Mes'ud radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm: 'Kalbinde zerre miktar kibir bulunan kimse asla cennete girmeyecektir!' buyurmuştu. Bir adam: 'Kişi elbisesinin güzel olmasını, ayakkabısının güzel olmasını sever!' dedi. Aleyhissalâtu vesselâm da: 'Allah Teâlâ hazretleri güzeldir, güzelliği sever! Kibir ise hakkın iptali, insanların tahkiridir.' buyurdular."