مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ النِّدَاءَ: اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ، وَالصَّلَاةِ الْقَائِمَةِ، آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ، وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ، حَلَّتْ لَهُ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
Hz. Câbir (radıyallâhu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: Ezanı işittiği zaman kim: 'Allâhümme Rabbe hâzihi'd-da'veti't-tâmme ve's-salâti'l-kâime, âti Muhammedeni'l-Vesîlete ve'l-fadîlete veb'ashu makâmen mahmûdenillezî va'adtehu. (Ey bu eksiksiz davetin ve kılınan namazın sahibi! Muhammed'e Vesîle'yi ve fazîleti ver. O'nu, va'dettiğin makam-ı Mahmûd üzere ba's et [dirilt])' derse, ona Kıyâmet günü mutlaka şefaatim helal olur."