حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، وَمُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، قَالَا أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ رَأَيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَرَأَ إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ فَسَجَدَ بِهَا، فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ، أَلَمْ أَرَكَ تَسْجُدُ؟ قَالَ لَوْ لَمْ أَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْجُدُ لَمْ أَسْجُدْ.
Ebu Seleme, Ebu Hüreyre'den (radıyallahu anh) naklettiğine göre, Ebu Hüreyre İzâ's-Semâunşakkat suresini okudu ve secde etti. Ben kendisine: "Ey Ebu Hüreyre, seni secde eder görmüyor muyum?" dedim. Bana: "Resulullah'ı secde eder görmemiş olsaydım ben de secde etmezdim!" cevabını verdi.