عَنِ الْمُسَوَّرِ بْنِ يَزِيدَ الْأَسَدِيِّ الْمَالِكِيِّ أَنَّهُ قَالَ: شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الصَّلَاةِ، فَتَرَكَ شَيْئًا لَمْ يَقْرَأْهُ، فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، تَرَكْتَ آيَةَ كَذَا وَكَذَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: هَلَّا أَذْكَرْتَنِيهَا؟ قَالَ: كُنْتُ أُرَاهَا نُسِخَتْ.
Müsevver İbnu Yezîd el-Mâliki (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) namazda (cehrî olarak) kıraatte bulunuyordu. Bir kısmını okumayı terk etti. (Namazdan sonra, cemaatten) bir adam: "Allah'ın Resûlü, şu şu âyetleri okumayı terk ettiniz!" dedi. Resulullah: "Niye bana hatırlatmadın?" buyurdular. Bir rivayette şu ziyade gelmiştir: "(Adam) Ben onların neshedildiğini zannetmiştim."