عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ مَظْعُونٍ تَرَكَ ابْنَةً لَهُ، قَالَ ابْنُ عُمَرَ: فَزَوَّجَنِيهَا خَالِي قُدَامَةُ، وَهُوَ عَمُّهَا، بَعْدَ أَنْ تُوُفِّيَ أَبُوهَا، وَلَمْ يُؤَامِرْهَا، فَكَرِهَتْ نِكَاحِي، وَأَحَبَّتْ أَنْ يَتَزَوَّجَهَا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ، فَزَوَّجَهَا إِيَّاهُ.
Abdullah İbnu Ömer radıyallahu anhüma'nın anlattığına göre, Osman İbnu Maz'un radıyallahu anh vefat ettiği zaman geride yetim bir kızını bıraktı. İbnu Ömer der ki: "Dayım Kudame, ki kızın da amcasıydı, o kızı bana nikahladı. Bu nikah işi, kızın babasının ölümünden sonra olmuştu. Kız, amcasının yaptığı bu nikahtan hoşlanmadı ve Muğire İbnu Şu'be ile evlendirilmesini arzu etti. (Kız buluğ çağına vardıktan) sonra amcası onu Muğire ile evlendirdi."