حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ: هَشِشْتُ فَقَبَّلْتُ وَأَنَا صَائِمٌ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، صَنَعْتُ الْيَوْمَ أَمْرًا عَظِيمًا، قَبَّلْتُ وَأَنَا صَائِمٌ. قَالَ: «أَرَأَيْتَ لَوْ مَضْمَضْتَ مِنَ الْمَاءِ وَأَنْتَ صَائِمٌ؟» قَالَ عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ فِي حَدِيثِهِ: قُلْتُ: لَا بَأْسَ بِهِ. ثُمَّ اتَّفَقَا، قَالَ: «فَمَهْ؟»
Hz. Câbir anlatıyor: "Hz. Ömer İbnu'l-Hattâb (radıyallahu anhümâ) bir gün telâşla gelerek: ‘Ey Allah'ın Resulü! Bugün ben büyük bir hatada bulundum, oruçlu iken hanımımı öptüm!’ dedi. Resulullah da şöyle cevapladı: ‘Sen oruçlu iken mazmaza yapmaz mısın? Bu orucunu bozar mı?’ Ravilerden İsa İbnu Hammâd, rivayetinde der ki: ‘Dedim ki: Bunda bir beis yok!’ Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: ‘Öyleyse niye öpmeden telâşa düşüyorsun?’"